Beschreibung

Bunca uzun yollar yürüdün, nasır tuttu ayakların... Yürüyeceklerini de hesaba katacak olursan, daha çok yıpranacak uzuvların. Aðaracak, dökülecek saçların, yüzündeki çizgiler ele verecek nice uzun yolların yolcusu olduðunu ve titrek bedenin gibi sesinin de titremeye baþladıðını fark ettiðinde, yolun sonuna gelmiþ olduðunu duyumsayacaksın. Hakikat þu ki ne yol yürümüþ ne de yolda çürümüþ olmaktır mühim olan... Mesele, HANGİ YOLLARIN YOLCUSU olduðundur. Farz olan yol dururken farz ettiðin yolda yürümek uðruna eskittiðin ceset ve ruh, yürüdüðün yolun hak olduðunun delili deðildir. Niceleri vardır ki devirlerden geçmiþ, gönülleri fethetmiþ, diyarları gezmiþ olmasına karþın onları dipdiri ve genç görürüsün. Onları böylesine canlı ve taze tutan, mücadele ruhu ve yürek pusulalarının þaþmaz ibresinin gösterdiði hedefin yolcuları olmalarıdır. Zamana meydan okumanın, asra galip gelmenin sırrı; þaþmayan, sapmayan bir hakikat pusulasının sahibi olmakta gizlidir. Sen hele bir pusulanı gözetle ey yolcu! Medine'nin, Mekke'nin ruhu, Kudüs'ün onuru, Þam'ın, Endülüs'ün, Baðdat'ın þuuru karıþacak kanına ki; þehit olsan da akacak bu kan bir damardan bin damara... Yürü ki ayaklarınla birlikte topraklar, taþlar, asır ve insan þahitlik edecektir hak bir yol tuttuðuna... Yürü kardeþim, Yüreðin olsun pusula! Yol ol, menzil ol. VE YOLA ÇIK, YOLDAN ÇIKMA...