Beschreibung

Uzun zaman önce, Orta Asya'da etrafı sularla çevrili, dünyanın geri kalanı tarafından unutulmuþ bir adada kıvılcım çoktan çakılmıþ, kudretli ateþ hedefine doðru yolculuða çıkmıþtı. En iyi yaptıðı þeyi yapıyor, geçtiði yerleri yakıp küle çeviriyordu.İnsanlarınçoðu, adına dünya yükü denilen farklı yüksekliklerdeki imtihan daðlarının altında ezilmiþ, içlerinden pek azı zirveye tırmanabilmiþti. Daðların tepesinde dalgalanan sancaklardan ise sadece birkaç tanesi lekesizdi. Yüksek sıra daðların altı, eriyip kül olmuþ mücevherlerle doluydu. Ansızın yerin altından cılız bir ses iþitildi. Düþenin sesiydi. Kibir, henüz tam olarak galip gelememiþti demek.Kül deyip geçme, aþkta tattım ateþi... diye inledi yankılanan ses.Kül gibi dertliydi naðmeleri. Aþkı dað olmuþ, o daðın altında ezilmiþti. Bir þans daha istiyordu ateþten. Ama yaþamak için deðil, yeniden düþmek, yeniden yanmak için...Aþkta tatmıþtı ateþi. O kadar inledi ki,minnet aðacının yanıp kül olan incisi sürekli, Ey aþk, yüreðin kıblemdir bundan böyle diye tekrarlıyordu.Dað titredi. Koca kütle dayanamadı. Gözyaþları kaya olup aktı. İnci tekrar gün yüzü gördü. Yolculuk baþladı. Yol uzun, duyulacak þey çok, kılavuz aþktı. Kibir tuzaklarını örüyor, aþk menzile yol alıyordu. Ama aþk cehennemin içinde küçücük bir ülkeydi, yanmadan gidilemeyen.
Bakalım bu kadim mücadeleden hangisi galip gelecek?
Kim düþecek?
Kim çıkacak?