Beschreibung

"Hayat, benden daha mı deðerli? Sen benden daha mı deðerlisin? Dün aþkını yazıyordum, þimdi ise sensiz yaþamayı yazıyorum. Sonunda yaþıyorum iþte. Mesela, sensiz de üretiyorum. Bu satırları okuyanlar, bilecekler mesela, çok sevmenin çok çabuk sonu gelir. Sevme derecelerini kontrol edecekler. Çok fazla deðer verenler, gerektiði kadar deðer verecekler. Belki, imkansıza âþık olmaktan vazgeçecekler. Belki de aþklarının büyüklüðünde boðulan insanları görecekler. Sonunda herkes bir þeyler alacak. Herkes bir þeyler düþünecek. Bak, ben sensiz de bir iþe yarıyorum iþte. Yazıyorum. Yazdıkça, nefret aþılamıyorum, aksine, doðru olanı anlatıyorum."

Görmeden de yaþayabilmeli insan. Duymadan da. Ama düþünmeden yaþanmıyor iþte. Duymaya engel olabilirsin, görmemek de elinde. Ya düþünmemek? Olmuyor iþte. Denesen de olmuyor. Her denemede, "baþarısız oluyorum" diye düþünüyorum. Bu, aslında bir baþarısızlık deðil, hayatın gerçeði, anlıyorum. Sonra, "düþünmezsem, yaþayamam" diyorum. Düþünemeden ölmektense, düþündüklerimde ölmek daha güzel geliyor. Ve sonra yeniden, yeniden, yeniden düþünüyorum. Bak ne güzel. Ne de güzel yaþanıyor.