Beschreibung

Yaþanmıþlıklarının son hatıraları olan inci inci ter damlalarını can suyu niyetine döktüler bedenlerine ve sustular öylece...
Susarak var olmaya ant içmiþ gibiydi ikisi de. Kimse görmüyordu sanki onları, kimse duymuyordu. Görünmez olmuþlardı. Keþfedilmemiþ son gezegende Âdem'le Havva olmuþ, kendi kaderlerini yazıyorlardı... Balodaki insanların sesleri birer masal, bedenleriyse birer figürana dönüþmüþtü. Bu yabancı adam, bir hırsız gibi Donata'nın gözlerinden içine sızmıþ, Donata'nın içindeki kuyunun karanlıðına raðmen yolunu bulabilmiþti. Bu yüzden ikisi de dansı terk edemedi.
"Kimsiniz siz?" diye sordu Donata.
"Uzun bir yoldan gelmiþ ve maskenizin ardında sakladıðınız ruhunuzda dinlenen bir þövalye... Ya siz?"