Beschreibung

A., kendini tanıtmıyor aslında. Tanıtmaya çalışıyor,
ama her cümle bir başkasına sapıyor; her açıklama
yeni bir soruya dönüşüyor. Yalnız yaşayan, işten
kovulmuş, kanserini tedavi ettirmeyi reddeden ve
neredeyse bir yıldır evinden çıkmamış bir
adam, fakat bu bilgilerin hiçbiri onu anlatmıyor.
Ben A., bir insanın dört duvar arasında kendisiyle,
aynalarıyla, bir çiçeğiyle ve nihayetinde ölümün
kendisiyle kurduğu o tuhaf, çıldırtıcı, zaman zaman
keskin bir mizaha dönüşen hesaplaşmanın kaydıdır.
'Sevgili dostlar' diye sesleniyor bize ama onlara
güvenmiyor, onları sevmiyor, onları istiyor.
'Konu herhangi bir şekilde ben değilim, herhangi bir
şekilde siz de değilsiniz. Yalnızca yoldan geçenlerin
üzerine giydireceğimiz bu birbirinden alakasız ve
yakışıksız kıyafet konulu cümleler?'
Parçalı zaman, sayılara saplantı, kelimelere küsme,
mutfak baharatlarıyla kurulan dostluklar ve ayna
odaları A.'nın dünyası sistematik bir yıkımın değil,
sistematik bir varoluşun haritasıdır. Sonuç mu?
Suçlu asla A. değildir. Ya da öyle söylüyor en
azından.