Beschreibung

'Ulu Tanrım, kalbim seninle konuşmak için içimden bir su gibi akıyor ama sen bu yüreği korkuyla dolduruyorsun oysa korksam da dua etmem için bana ağız verdin.Bana ne bilgelik ne kurnazlık bahşettin, senin öfkeni nasıl dindireceğimi bile bilmiyorum. Ama sen ne diyeceğini biliyorsun, çünkü daha sözcükler dudaklarımdan dökülmeden sen onların ne olduklarını zaten biliyorsun ve tüm yaptıklarımızı görüyorsun. Yine o zavallı günahkarlar için sana dua edeceğim.
Böyle konuştuktan sonra Rahel başını eğdi. Tanrı onun mütavazılığını gördü, yanaklarından aşağıya yuvarlanan gözyaşlarını fark etti. Onun yakarmasını duymak için öfkesini bastırdı ve sessizleşti.