Beschreibung

Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş yıllarındaki (1923-1950) toplumsal dönüşümün temel
belirleyicilerinden biri olan ulus-devlet modeli çerçevesindeki ekonomik kalkınma
politikaları, dönemin kentleşme dinamiklerini de önemli ölçüde etkilemiş ve kentsel
politikaların temel çerçevesinin oluşumunda belirleyici olmuştur. Bu çalışma, Erken
Cumhuriyet Dönemi'nin politik, ekonomik ve sosyokültürel dinamiklerini mekânsal
dönüşümler bağlamında ele almakta ve dönemi üç temel aşamada incelemektedir: 'Liberal
Dönem (1923-1929)', 'Devletçilik Dönemi (1930-1939)' ve 'İkinci Dünya Savaşı ve Dünya
Ekonomisine Amerikan Etkisi Altında Eklemlenme Dönemi (1940-1950)'. Her bir dönem;
sınıfsal yapı, kent ve kır ekonomisi, altyapı yatırımları, kente ilişkin yasal ve kurumsal
düzenlemeler, nüfus hareketleri ve yapılı çevrenin dönüşümü gibi temel kentsel gelişme
bileşenleri üzerinden incelenmekte; bu doğrultuda dönemlerin kendine özgü kentsel
dinamikleri ve kentsel politika yaklaşımları değerlendirilmektedir.
Çalışma, 1923 yılında yeni bir devletin inşasıyla başlayan dönüşüm sürecinin yalnızca siyasal
ve ekonomik kurumların yeniden yapılandırılmasıyla sınırlı olmadığını; aynı zamanda
kentlerin yönetim anlayışından kamusal mekânların düzenlenmesine, altyapı yatırımlarından
ulaşım sistemlerine ve kentsel yaşam biçimlerinden yapılı çevrenin dönüşümüne kadar uzanan
çok boyutlu bir yeniden yapılanmayı beraberinde getirdiğini ortaya koymaktadır. Bu
çerçevede çalışma, Erken Cumhuriyet Dönemi'ndeki kentleşme sürecini politik ekonomi
perspektifinden değerlendirerek, dönemin kentleşme politikaları ile siyasal, ekonomik ve
toplumsal dönüşümler arasındaki karşılıklı ilişkilere dair bütüncül bir yaklaşım sunmaktadır.
Bu yönüyle metin, Erken Cumhuriyet Dönemi'nin kentsel politikalarını politik ekonomi
perspektifinden incelemek isteyen araştırmacılar ve konuya ilgi duyan tüm okuyucular için
kapsamlı bir başvuru kaynağı niteliğindedir.