Beschreibung

...Çevre yörelerde çalışkanlığı, dürüstlüğü ve söz dinler oluşlarıyla bilinirlerdi.
Bu yüzden olacak ki çevrede iş arayanlar hemen Güney Kasabası'na gelirdi.
İşçisini alan götürür, gün sonunda da az verdin, aç susuz kaldım gibi itirazı
olmayan işçiler ellerine ne verilirse günün rızkıdır Allah bereket versin
diyerek evlerine dönerlerdi.
Ellerinin nasırları çalışkanlıklarını gösterdiği kadar, iyi yüreklerinin de aynası
gibiydi. Çoluk çocuk boş durmazlar, çorbası kaynayan ocaklarında sönmeye
yüz tutmuş közlerini alevlendirmek için var güçleriyle nefeslerini tüketirlerdi.
Gel gör ki yine de kursaklarında ki üç beş lokmadan başka elde avuçta
görünür bir şeyleri olmazdı. Ama yine de onlar, umutlarını fakirliğin
tenceresinde pişirip aynı tabağa yeni bir umutla kaşık sallarlardı. Ve her
kaşıktaki acıyı, yüzlerini ekşitmeden yudumlayan yüreği temiz insanlardı...